Lola: “Voor mij voelt het echt als een privilege om sociaal werker te zijn. Gezinnen laten je binnen in hun privéleven en delen eerlijk waar ze mee worstelen. Dat vertrouwen krijgen blijft bijzonder. Vaak kom ik bij gezinnen wanneer het moeilijk gaat, en dan vind ik het waardevol dat ik op dat moment iets kan betekenen.”
Naoual: “Ik ben een geboren sociaal werker: ik kan niet tegen onrecht. Je krijgt in ons land niet altijd automatisch waar je recht op hebt; je moet er vaak achteraan gaan. Ik zie het als mijn missie om die deuren voor gezinnen te openen.”
Versterken en verbinden
Lola: “Tijdens een huisbezoek merken we soms dat een gezin op meerdere levensdomeinen ondersteuning kan gebruiken. Dan bekijken we samen met het gezin wat er speelt en hoe we hen kunnen versterken.”
Naoual: “Mijn job draait om luisteren en aftasten. Achter de eerste hulpvraag zit vaak een andere vraag verscholen. Ik probeer te ontdekken wat dat is, om gezinnen zo naar de juiste hulp te leiden en hen in hun eigen kracht te zetten. Ik oordeel nooit, of het nu gaat om een drugsverslaving of andere complexe problemen. Alleen als er vertrouwen is, kan ik echt hulp bieden.”
Grote betekenis in kleine overwinningen
Lola: “Voor ouders kan het een enorme opluchting zijn dat iemand mee luistert en helpt om informatie te begrijpen. Die steun kan al veel betekenen.”
“Soms maken gesprekken echt een verschil. Ik herinner me een mama die partnergeweld meemaakte. Tijdens een gesprek vroeg ik haar: ‘Hoe gaat het echt met jou?’ Daardoor kon ze haar verhaal doen. Samen met collega’s hebben we een traject opgestart en vond het gezin uiteindelijk een veilige plek in een vluchthuis. Dat was echt teamwerk: iedereen kon vanuit zijn rol bijdragen. Dan voel je waarom je dit werk doet.”
Naoual: “Kleine overwinningen geven me elke dag de bevestiging: daarom kies ik voor deze job. Het zit in die momenten waarop alles op zijn plek valt. Zoals wanneer een zorgtoeslag die maar niet in orde kwam, eindelijk wordt gestort. Ik juich mee met de ouders, alsof het bedrag op mijn eigen rekening is gestort. (lacht) Als een mama me zegt: ‘Door jou heb ik weer rust gekregen in mijn leven’, dan weet ik dat ik absoluut op mijn juiste plaats zit.”
Het team als houvast
Lola: “Werken als sociaal werker in Brussel is heel bijzonder. Je ontmoet gezinnen met verschillende achtergronden, talen en leefwerelden. Tegelijk zijn er ook grote uitdagingen, zoals de wooncrisis of complexe administratieve procedures, zoals over verblijfsdocumenten. Soms ga ik mee naar een gesprek op school of bij een dienst, zodat ouders beter begrijpen wat er wordt besproken Dat maakt het werk soms intens, maar ook heel boeiend. Gelukkig kan ik daarbij ook altijd rekenen op mijn collega’s. We hebben een heel fijn team, en dat is echt goud waard.”
Naoual: “We zeggen vaak: it takes a village to raise a child, maar ik geloof ook dat het een team vergt om een gezin te ondersteunen. Ik kan dit niet alleen. We kijken allemaal door een andere bril naar een situatie, en juist die verschillende blikken samen zorgen ervoor dat we gezinnen echt kunnen optillen.”
Met het hart in de job
Lola: “Soms ben je een beetje een brandweervrouw die dringende problemen helpt oplossen. Maar je verbindt ook mensen en diensten met elkaar. Het belangrijkste is er te zijn voor gezinnen wanneer ze het nodig hebben. Dat engagement voelt voor mij ook persoonlijk. Ik ben mama van drie zonen en woon zelf in Brussel. Mijn kinderen groeien hier op, net als veel van de gezinnen die ik ontmoet. Daarom vind ik het zo waardevol om er ook voor hen te zijn, vanaf het begin.”
Naoual: “Mijn werk kan pittig zijn en niet elke dag is een succesverhaal. Maar ondanks de uitdagingen ben ik ontzettend dankbaar dat ik elke dag gezinnen kan ondersteunen. Ik geloof heel erg in goede karma: wie goed doet voor anderen, krijgt dat ook terug. Als mama van twee dochtertjes ervaar ik zelf hoe uitdagend het opvoeden kan zijn. Dat brengt me met beide voeten op de grond en helpt me om echt naast de ouders te staan.”
