De dag van Beleidsmedewerker Onderwijs en welzijn Els Meert

Els Meert

Schooluitval bij kinderen en jongeren in kwetsbare situaties tegengaan: dat is het werk van Els in een notendop. “Om echt iets te veranderen is het nodig om op verschillende niveaus te werken: Vlaams, bovenlokaal en lokaal”, vindt Els. 

Ons doel? Dat jongeren zich goed voelen en naar hun school of internaat blijven gaan

Els Meert

  • Beleidsmedewerker Onderwijs en welzijn
  • 38 jaar, studeerde klinische kind- en jeugdpsychologie aan de KU Leuven en haalde daar ook haar aggregaatsdiploma (afgestudeerd in 2006)
  • Startte in 2009 bij de afdeling Voorzieningenbeleid. Sinds januari 2020 focust ze op het thema onderwijs - welzijn
  • Woont afwisselend met haar twee dochters (10 en 12 jaar) in Lebbeke en bij haar vriend in Antwerpen (die drie kinderen heeft)
  • Hobby’s: hiking, koken, lezen en samen met haar kinderen ook zwerfvuilmeter in Lebbeke
     
Els tijdens haar werkdag

Als beleidsmedewerker is Els de schakel tussen het lokaal niveau en de beleidsmakers, zoals het kabinet en de onderwijskoepels. Omgekeerd probeert ze beleidsbeslissingen binnen te brengen in het lokale werk. “Ik overleg vaak en stem veel af, vooral met mensen buiten Opgroeien, zoals scholen, CLB’s en andere onderwijspartners, jeugdhulppartners en lokale besturen. Ik focus dus heel erg op wat er zich rondom Opgroeien afspeelt.” 

Ook benieuwd hoe de dag van Els eruitziet? 

08:00 Persoverzicht doornemen

“Elke ochtend lees ik het persoverzicht. Het is belangrijk dat ik de actualiteit volg, want sommige nieuwsberichten hebben best veel impact op mijn werk. Zoals nieuws over een internaat of een thema zoals schooluitval.

9:00 Intervisie met lokale coördinatoren

“Ik heb contact met heel wat partners, en zeker met de lokale coördinatoren van de lerende netwerken onderwijs en welzijn. Dat zijn medewerkers bij voorzieningen met immens veel expertise die - halftijds - bruggen slaan met onderwijs. Ze versterken bestaande netwerken en als er nog geen samenwerking is, brengen ze mensen en organisaties samen. Dankzij hun input kan ik met een onderbouwd en coherent verhaal naar het beleid stappen.” 

“Ik zeg hun altijd: ’We verleggen de stroom nog niet, maar wel kiezeltjes. En die kiezeltjes zorgen ervoor dat de stroom op een dag een andere weg volgt.’ We zijn allemaal heel enthousiast gestart, maar we beseften al snel dat het met kleine stappen moet gebeuren. Het is trekken en sleuren om kwetsbare doelgroepen op de agenda te blijven zetten, maar je ziet op veel plaatsen ook wel een dynamiek ontstaan. Er zitten fouten in het systeem en het vraagt lef om die weg te werken. Er zijn verschillende visies en belangen, zowel op het niveau van de politiek als bij organisaties. Die verschillen moeten we overstijgen. Als we erin slagen om vanuit het perspectief van de jongeren te denken, dan kan je heel mooie dingen doen.”

“De opdracht van de coördinatoren is zopas met twee jaar verlengd, dus ik kan intensief blijven samenwerken met hen. En ik hoop dat nog heel lang te kunnen doen en duurzaam te maken met Vroeg en nabij, want met een lage kostprijs verzetten we mooi en veel werk.” 


“Samen kunnen we nog meer doen voor jongeren in kwetsbare situaties”

Els spreekt jongeren toe

11:00 Gastspreker in een nieuwe school

“Ik wil proactief werken. Daarom ben ik regelmatig gastspreker, zoals hier bij de start van een nieuwe school in Leuven voor kinderen met gedrags- en emotionele problemen. Door mijn ervaring met samenwerken in netwerken te delen, hoop ik hen te inspireren in hun aanpak van het zorgbeleid. Ik probeer het perspectief open te trekken en toon wat er allemaal mogelijk is met mooie voorbeelden uit de praktijk, wetenschappelijke literatuur, beleid,…”

“Als ik praat met jongeren, valt het op hoe dankbaar ze zijn dat er iets rond onderwijs gebeurt. Dat was ook zo na de inspiratiedag die we dit jaar organiseerden, samen met de collega’s van EXPOO. Ik heb nadien zelfs een bedankkaartje gekregen van een jongere uit een voorziening. Dat doet ontzettend deugd.

14:00 Kick-off project voor onderwijsinternaten

Els volgt ook een project op om onderwijsinternaten vanuit welzijn te ondersteunen. “Dat zijn de gewone schoolinternaten waar ook jongeren vanuit jeugdhulp verblijven en die soms specifieke zorgnoden hebben. Dat is echt Vroeg en nabij in de praktijk, want hier kan je heel nabij, normaliserend en preventief werken. Ook daar wil ik mee netwerken tot stand brengen en zoeken hoe we in co-creatie de trajecten van de jongeren vorm kunnen geven. Uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde doel: dat jongeren zich goed voelen, tot leren kunnen komen in hun school en een zo stabiel mogelijk verblijf hebben in het internaat.” 

Internaatbeheerders Marjolena Berisha van Internaat De Tuinen in Ganshoren (links), Jessica Spapens van Internaat COOVI in Anderlecht (midden) en Els Meert (rechts).

18:00  Overleg voorbereiden

“Een deel van mijn job is advies geven over specifieke thema’s, zoals voor het actieplan vroegtijdig school verlaten en het leersteundecreet. Daarnaast stromen heel wat jongeren in de jeugdhulp niet door naar vervolgopleidingen, dus daar probeer ik mee projecten op te zetten. Ik heb contact met studentenbegeleiders van hogescholen en universiteiten om kwetsbare doelgroepen bespreekbaar te maken. Ook daar is winst te boeken door iedereen samen te brengen. Elke extra jongere in de jeugdhulp die we naar het hoger onderwijs kunnen leiden maakt echt een verschil.”
 

3 lokale projecten waar Els aan meewerkt

  1. “Lokaal is heel wat in beweging gezet. Zo kampte Aalst met veel schooluitval en veel agressie onder jongeren. Er werd een netwerk gebouwd met alle mogelijke partners: politie, scholen, CLB’s, lokale besturen, verenigingen tegen armoede … Het gevolg: een fantastische dynamiek waarbij iedereen zich verantwoordelijk voelt en een deel van het geheel doet. Dat wekte interesse in Dendermonde. We zijn daar gestart met een gelijkaardig initiatief, met oog voor de lokale realiteit en eigen problemen.” 
  2. “In Antwerpen wilde het stedelijk onderwijs mee bekijken wat ze met hun type-5 school (voor kinderen in een ziekenhuis, preventorium of residentiële setting) konden doen tegen schooluitval. Er was heel wat goodwill en na het eerste jaar van het project waren de cijfers verbluffend. Echt een bewijs dat jongeren schoolmoe kunnen zijn, maar daarom niet leermoe.”  
  3. “In Oost-Vlaanderen reageerden 10 voorzieningen op een oproep voor onderwijsambassadeurs. Het doel is de schoolse trajecten van kinderen en jongeren in de jeugdhulp - zeker de residentiële - te versterken en bruggen te bouwen met de scholen en CLB’s. Volgend jaar komt er een vervolg voor heel Vlaanderen.”

Meer weten? Mooie praktijken op de snijlijn tussen onderwijs en welzijn zijn te vinden op de site van EXPOO.

Belangrijke rol voor Opgroeien

“Ik had de luxe dat mijn job fonkelnieuw was. Ik kon die helemaal zelf invullen. Na twee jaar ben ik echt wel blij met waar we staan, maar ik kan zeker nog niet op mijn lauweren rusten. Opgroeien blijft een belangrijke trekkersrol spelen. We mogen kwetsbare kinderen en jongeren niet vergeten in het onderwijs. Lokale projecten alleen volstaan niet, we moeten het beleid ook echt mee aan boord krijgen.” 

Gerelateerde verhalen