De dag van een consulent in een Ondersteuningscentrum Jeugdzorg

Jeugdhulp Consulent Ondersteuningscentrum Jeugdzorg

Wie doet wat? En hoe ziet een werkdag eruit? We volgen een dag Ellen en Charlotte, consulenten bij het Ondersteuningscentrum Jeugdzorg (OCJ) in Antwerpen.

09:15

Teamoverleg is een essentieel onderdeel van het werk van de consulenten. Tijdens die vergaderingen bespreken ze de lopende zaken om tot een gedeeld besluit te komen. Wanneer een van de consulenten met de handen in het haar zit, wordt dieper op bepaalde zaken ingegaan. “Die discussies zijn boeiend, omdat het over ingrijpende gebeurtenissen gaat”, zegt Charlotte. “Hoewel je probeert om het onderzoek in een bepaalde proces te gieten, blijf je met mensen bezig. Ieder gezin of verhaal is uniek. Het is telkens zoeken wat het best past voor de jongere en het gezin.”
Elk dossier is anders, elke situatie is anders. “Er is geen standaard dossierverloop. Je wordt altijd verrast”, voegt Ellen eraan toe.

12:30

Lunch

13:00

Tijd om e-mails te lezen, te telefoneren of gesprekken in te plannen. “Het opvolgen van de administratie neemt veel tijd in beslag”, zegt Ellen. Intussen springt Charlotte in voor een collega die een crisissituatie heeft. “Tijdens zo’n crisis laat je al je andere werk vallen en ben je alleen met dat ene gezin bezig. Dan is het alle hens aan dek.”

15:00

Charlotte vertrekt naar een school in het Antwerpse om er met een jongere te spreken. “In het kader van een onderzoek probeer ik hier op kantoor tijdens het eerste gesprek de werking van onze dienst uit te leggen en de aanmelding te overlopen. In tweede instantie ga ik naar de school, omdat het een vertrouwde omgeving is voor de jongere. Dat maakt de drempel lager en legt wat minder druk op die jongere. Ik vraag altijd aan de ouders om dit gesprek met de jongere voor te bereiden. Ik ben altijd verbaasd over de inzichten van kinderen en hun kijk op de wereld. Het is belangrijk om hen een stem te geven.”

16:00

Ellen geeft telefonisch consult aan hulpverleners die geen dossier hebben bij het OCJ, maar wel geconfronteerd worden met verontrusting. “Samen met de hulpverlener brengen we de situatie in kaart zodat ze aan het einde van het telefoongesprek weten wat de volgende stap is.”

17:00

Ellen vertrekt op huisbezoek. “Soms zegt een beeld meer dan een gesprek. We willen zien hoe mensen leven: Zijn de leefomstandigheden van het gezin oké. Proberen de ouders er een thuis van te maken?” Hoe wordt er thuis met elkaar omgegaan? Dergelijke aanpak werpt zijn vruchten af. Hetzelfde geldt voor de netwerktafels die op kantoor georganiseerd worden en waar samen met het gezin en het netwerk een zorgplan op papier wordt opgemaakt. “Iedereen komt aan het woord. We bespreken zowel de positieve als de negatieve zaken. Je maakt afspraken waardoor het een gedeelde verantwoordelijkheid wordt met familie, buren en vrienden.” Het moeilijkste aspect van de job? “We hebben niet altijd toegang tot de hulpverlening die we nodig hebben. Het komt zeker voor dat voor erg schrijnende gevallen we ook niet direct de juiste oplossing kunnen vinden. Maar we blijven altijd verder zoeken, we geven de moed nooit op!”, besluit Ellen.

Wat doet het OCJ?

Het OCJ onderzoekt of het in verontrustende leefsituaties maatschappelijk noodzakelijk is om van overheidswege hulp op te starten of verder te zetten. Daarnaast geeft het OCJ consult aan hulpverleners die met verontrusting worden geconfronteerd. Ze helpen de blik van de hulpverlener terug verruimen om een volgende stap in het hulpverleningsproces te zetten. Als er geen akkoord meer is tussen het OCJ en de cliënt, verwijst het OCJ door naar het parket. Zij beslissen over een verdere doorverwijzing naar de jeugdrechtbank.

We spreken over verontrusting als de ontwikkelingskansen van een minderjarige bedreigd zijn en/of de (psychische, fysieke of seksuele) integriteit is aangetast.